سراب

هر صدایی که در طبیعت ایجاد می شود نوعی موسیقی است که هر کسی قادر به درک آن نیست.

زمانی از یک آوازخوان پرسیدند موسیقی مردمی چیست و او جواب داد که کل موسیقی موسیقی مردمی است، اسب ها که آواز نمی خوانند! مارک توئین هم گفته بود: موسیقی عامیانه آن نوع موسیقی است که هیچ گاه کسی آن را نساخته است. در قرون وسطی، موقعی که ترانه ها و آوازهایی ساخته می شد که امروز هم برای ما عزیز است، یک نوع موسیقی نیز داشت در درون دیوارهای قلعه ها شکل می گرفت. شاهان و ملکه های اروپا طالب بیان های موسیقیایی عالی تری بودند و به همین دلیل استادان عود، ماندولین و هارپسیکورد را به دربار خود می آوردند تا برای آن ها بنوازند.

مدتی نگذشت که دربارهایی که سرشان به تن شان می ارزید صاحب آهنگ سازانی شدند که برای مراسم ازدواج، سوگواری، ضیافت های خصوصی و انواع رسم و آیین ها آهنگ می ساختند. بعضی از این فرمانروایان خودشان موسیقی دانان قابلی بودند _ فردریک کبیر فلوت می نواخت و لویی نهم در باله های درباری می رقصید _ و بخش مهمی از آن چه امروزه موسیقی کلاسیک خوانده می شود محصول کار این اشراف اهل فرهنگ است.

منبع:

کتاب: در قلمرو موسیقی

آشنایی با موسیقی کلاسیک

رابرت شرمن و فیلیپ سلندن

ترجمه ی رضا رضایی، 1335

انشارات نشر افکار، تهران، 1383، 328 صفحه.

قیمت: 5500 تومان، 8000 تومان با DVD

*Mahsa**Sarab*
 
نوشته شده در شنبه ۱۳٩۱/٥/٧ساعت ۱:۱٦ ‎ب.ظ توسط مهسا نظرات ()


Design By : Pichak