سراب

هر صدایی که در طبیعت ایجاد می شود نوعی موسیقی است که هر کسی قادر به درک آن نیست.

ویژگی اصلی اختلال شخصیت اجتنابی عبارت است از: احساس ناشایستگی، حساسیت شدید به ارزیابی منفی دیگران، ناتوانی در مهار رفتارهای اجتماعی و لذت نبردن از زندگی. از آن جا که این افراد دچار ترس شدید از خرده گیری، عدم پذیرش یا طرد از سوی دیگران هستند، از هر فعالیتی که متضمن تماس و ارتباط با دیگران باشد، اجتناب می کنند.

این فعالیت ها ممکن است، شغلی، تحصیلی، ورزشی، تفریحی و یا هر نوع دیگر باشد. از ازدواج خودداری می کنند، زیرا می ترسند که از عهده خواسته های همسر برنیایند و مورد انتقاد قرار گیرند. پیشنهاد ارتقاء مقام را رد می کنند، زیرا بار مسئولیت های جدید ممکن است توأم با انتظاراتی از سوی مافوق و همکاران باشد و منجر به خرده گیری از سوی آنان شود.

آن ها همیشه گوش به زنگ و مراقب حرکات و حالات چهره دیگران هستند و در جست و جوی نشانه های تمسخر و استهزاء و رنجش و نفرت از سوی دیگران نسبت به خود هستند. دیگران این افراد را به عنوان خجالتی، ترسو، تنها و منزوی توصیف می کنند.

چه عواملی در ایجاد اختلال شخصیت اجتنابی نقش دارند؟

در این افراد اختلالات اضطرابی و افسردگی شایع است. وجود توأم اختلال شخصیت اجتنابی با اختلال شخصیت وابسته زیاد ملاحظه می شود زیرا افرادی با شخصیت اجتنابی بـه آن عده افراد معدودی که با ایشان دوستی دارند، خیلی پیوسته و وابسته می شوند. رفتار اجتنابی اغلب از دوره شیرخوارگی یا کودکی با خجالت، انزوا و ترس از بیگانگان و موقعیت های تازه آغاز می شود. هنگامی که روابط اجتماعی با مردم نا آشنا اهمیت بیش تر پیدا می کند یعنی در دوره نوجوانی و ابتدای جوانی، فرد به نحوی فزاینده خجالتی تر و رفتارهای او اجتنابی تر می شود.

درمان در درجه نخست عبارت است از روان درمانی. درمانگر ضمن این که رفتارهای اجتنابی بیمار را در ابتدا می پذیرد و نسبت بـه آن تفاهم نشان می دهد به تدریج بیمار را تشویق می کند که به سوی جهان بیرون برود و آن چه را به عنوان خطرات بزرگ، تحقیر، طرد و شکست تلقی می کند، بپذیرد. درمان گروهی و آموزش جرأت که نوعی رفتار درمانی است هر دو می تواند مفید باشد. داروهای ضد اضطراب و ضد افسردگی قابل استفاده است.

*Mahsa**Sarab*
 
نوشته شده در چهارشنبه ۱۳٩۱/٥/٤ساعت ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات ()


Design By : Pichak