سراب

هر صدایی که در طبیعت ایجاد می شود نوعی موسیقی است که هر کسی قادر به درک آن نیست.

واژه خنیاگری از واژه های باستانی است که معنی نوازندگی ، آواز خوانی و مطربی را می رساند . هم چنین واژه خنیاگر ( جمع = خنیاگران ) به معنی نوازنده ، سازنده ، خواننده ، سرود گوی ، رامشگر و مغنی می باشد .

اگر شاعری را تو پیشه گرفتی

یکی نیز بگرفت خنیاگری را ( ناصر خسرو )

چنان برکش آواز خنیاگری

که ناهید جنگی برقص آوری ( حافظ )

اکنون واژه خنیاگری و خنیاگر در ایران رایج نیست و خنیاگران را نوازنده ، خواننده و موسیقیدان می نامند . اما در جوامع روستایی _ عشایری نقاط مختلف ایران ، خنیاگران را با نام های متفاوت می شناسند که در این جا نمونه هایی را ذکر می کنم :

در لرستان ، کرمانشاهان ، کردستان ، ایلام ( پشتکوه لرستان ) ، و شمال خوزستان واژه « لوتی » رایج است . در استان های چهار محال بختیاری ، کهگیلویه و بویر احمد ، و فارس به ترتیب واژه های توشمال ، مهتر سازنده و مهتر ( در ممسنی ) و در لار واژه ی قوال به کار برده می شود . بالاخره در استان های کرمان ، سیستان و بلوچستان و آذربایجان ، خنیاگران را لولی ، و عاشق می نامند .

( برگرفته از کتاب خنیاگری و موسیقی در ایران .

نوشته ی دکتر سکندر امان اللهی بهاروند . )

نوشته شده در شنبه ۱۳۸٩/٥/٢ساعت ۱۱:٠٧ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات ()


Design By : Pichak