سراب

هر صدایی که در طبیعت ایجاد می شود نوعی موسیقی است که هر کسی قادر به درک آن نیست.

به این ترتیب، سیاره هفتم زمین بود. سیاره زمین یک سیاره معمولی نیست! صد و یازده پادشاه ( البته با حساب آوردن پادشاهان سیاه پوست )، هفت هزار جغرافی دان، نهصد هزار تاجر، هفت میلیون و پانصد هزار مِی خواره، سیصد و یازده میلیون خودپسند و به عبارت دیگر، تقریباً حدود دو میلیارد آدم بزرگ زندگی می کنند.

برای این که اندازه ی زمین را به شما بدهم، باید بگویم که، قبل از اخترع برق، برای روشن کردن فانوس های گذرگاه های شش قاره، به سپاهی متشکل از چهارصد و شصت و دو هزار و پانصد و یازده نفر فانوس بان احتیاج داشتند.

صحنه ی روشن شدن فانوس ها از فاصله ی دور بسیار تماشایی است. حرکت این سپاه، مثل حرکت رقصنده ها، بسیار منظم بود. اول نوبت فانوس بان های نیوزلند و استرالیا می شد که چراغ هایشان را روشن کنند. وقتی که آن ها چراغ هایشان را خاموش می کردند که بخوابند، نوبت فانوس بان های چین و سیبری می شد، که وارد صحنه ی رقص می شدند. بعد از آن، نوبت به فانوس بان های روسیه و هند می رسید و بعد از آن هم آفریقا و اروپا و سپس امریکای جنوبی و شمالی و هیچ کدام از آن ها هرگز در نظم ورود خود به صحنه اشتباه نمی کردند و این خیلی با شکوه بود.

فقط فانوس بان قطب شمال همتایش فانوس بان قطب جنوب بودند که عمرشان را به بیهودگی می گذراندند. زیرا این دو فقط دو بار در سال فانوس بانی می کردند.

*Mahsa**Sarab* 
 
نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳٩۱/٥/٢٤ساعت ۱۱:٥٠ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات ()


Design By : Pichak