سراب

هر صدایی که در طبیعت ایجاد می شود نوعی موسیقی است که هر کسی قادر به درک آن نیست.

انواع موسیقی کلاسیک

موسیقی کلاسیک یا سازی است، یا آوازی، یا تلفیق این دو، تنظیم های موجود برای هر کدام آن ها را در زیر می بینید.

موسیقی سازی

قطعه ی سازی صرفاً برای سازها نوشته می شود. ممکن است برای گیتار تنها یا ارکستر 110 نفره باشد، اما خبری از خواننده نیست.

سولو یعنی یک. یک ویولنسل. یک ترومپت. اما سولو گاهی به معنی دو هم هست، مانند موقعی که ساز اصلی یک همراه بی اهمیت داشته باشد، مثل پیانوی همراهی کننده ی یک سولوی نوازنده ی ویولن.

دوئت یعنی دو شریک برابر: دو ساز یکسان ( مثلاً دو گیتار ) یا دو ساز مختلف ( مانند فلوت و باسون )

موسیقی مجلسی برای دو یا چند ساز است که اهمیت یکسان دارند، هر چند که در این جا نیز گاهی نقش همراهی کننده به یکی از آن ها محول می شود. این اصطلاح قبلاً در توصیف جایی به کار می رفت که این موسیقی آن جا اجرا می شد _ معمولاً یک سالن کوچک و نه سالن یا تالار بزرگ _ اما امروزه برای هر نوع ارکستر کوچک به کار می رود.

قطعه های سازی را اغلب سونات می نامند؛ تریو ( سه نوازنده )، کوارتت ( چهار نوازنده )، کوئینتت ( پنج نوازنده ) و الی آخر. کوارتت زهی، همان طور که از نامش پیداست، برای چهار ساز زهی است ( معمولاً دو ویولن، یک ویولا و یک ویولنسل )؛ کوئینتت بادی شامل فلوت، اوبوا، کلارینت، باسون و هورن است؛ اما تریوی پیانو یا کوارتت پیانو معنی اش این نیست که سه یا چهار پیانو جمع شده است بلکه معنی اش این است که پیانو نقشی همپایه ی سازهای زهی یا بادی دارد.

از اوکتت ( هشت نوازنده ) به بعد، نوازندگان معمولاً احتیاج به یک راهنما دارند تا امورشان راحت پیش برود ( که این راهنما همان رهبر است )؛ از حدود 35 نوازنده به بالا را ارکستر مجلسی می خوانند، زیرا در مجلس پذیرایی به راحتی جای می گیرند ( به خصوص اگر در کاخ ورسای زندگی کنید! )

در ارکستر سنفونی 60، 70 و گاهی بیش از 100 نوازنده همزمان روی صحنه حضور دارند. چهار خانواده ی اصلی از سازها در ارکستر وجود دارد که اعضای آن ها کم و بیش به صورت مشابهی تولید صدا می کنند.

سازهای زهی شامل ویولن ها، ویولاها، ویولنسل ها، دوبل باس ها، و گاهی هارپ می شوند. نوازنده یا آرشه ای را روی زه ها می کشد یا زه ها را با انگشت بلند می کند. سازهای برنجی همان سازهای پر سر و صدا و برّاق پشت ارکستر هستند: ترومپت ها، هورن ها، ترومبون ها، توباها، سازهای بادی چوبی همان طور که از اسم شان پیداست از چوب ساخته شده اند و نوازنده در آن ها می دمد. امروزه سازهای بادی انواع قطعه ها و اجزای فلزی در خور دارند و حتی بعضی از آن ها، مانند فلوت و پیکولو، تماماً فلزی هستند. قسمت کوبه ای از همه ی قسمت ها پر سر و صداتر است و شامل چیزهایی است که باید روی آن ها کوبید. گاهی این قسمت ارکستر را «آشپز خانه» هم می نامند چون غیر از لگن دستشویی هر چه بخواهید دارد.

منبع:

کتاب: در قلمرو موسیقی

آشنایی با موسیقی کلاسیک

رابرت شرمن و فیلیپ سلندن

ترجمه ی رضا رضایی، 1335

انشارات نشر افکار، تهران، 1383، 328 صفحه.

قیمت: 5500 تومان، 8000 تومان با DVD

*Mahsa**Sarab* 
 
نوشته شده در پنجشنبه ۱۳٩۱/٥/۱٩ساعت ۳:٢٢ ‎ب.ظ توسط مهسا نظرات ()


Design By : Pichak